ACONDICIONAMENTO DE EDIFICIO COMERCIAL PARA USO DE RESTAURANTE EN PONTEVEDRA

A edificación, sita no centro histórico da cidade de Pontevedra constaba no seu estado orixinal dunha planta baixa, entreplanta, planta primeira e baixocuberta. As distintas plantas atópanse perforadas, existindo un oco central, ao redor do cal se desenvolven de forma diáfana todas as plantas. O devandito oco conta con xeometría variable ata a cuberta onde se converte nun lucernario que ilumina o conxunto.

Prevese o acondicionamento de uso comercial para uso como restaurante. Os comedores situaranse nas plantas baixa e primeira, reservando a entreplanta para a cociña. O espazo baixocuberta, se reserva para as instalacións.

Dados os anteriores usos como ferraxería, o edificio posúe un carácter sobrio e industrial, marcado polos espazos libres e sen compartimentar, os teitos altos e a estrutura vista de formigón e aceiro. Elementos que dotan ao inmoble dunha identidade propia.

Así, a intervención céntrase en resolver un programa funcional tentando alterar minimamente o seu estado orixinal, salvo certas alteracións ou engadidos de novos elementos, froito das esixencias programáticas.

A formalización dos novos elementos comparte co resto da edificación a intencionalidade sobria e desornamentada, pero cunha linguaxe formal e unha selección de materiais que os sitúa noutro tempo. Prodúcese unha dobre relación entre o novo e o herdado, forte contraste na aparencia, aínda que no fondo subxace a coincidencia na lóxica de construír e fabricar. Na intervención evítase o emprego de materiais xa existentes, ou cando menos que se expresen cos mesmos códigos, como a madeira e o granito. Establécese este criterio como medida para evitar conflitos entre o novo e o herdado. A nova selección de materiais comparte cos xa existentes a neutralidade, a nudez e ausencia de calquera pretensión nin vontade expresiva, máis aló de cumprir a función que maior naturalidade e discreción posible.